ایمپلنت میکروچیپ حیوانی

یک تراشه میکروچیپ یک مدار مجتمع شناسایی است که زیر پوست حیوان قرار می‌گیرد. این تراشه که تقریباً به اندازه یک دانه برنج بزرگ است، از فناوری شناسایی فرکانس رادیویی غیرفعال (RFID) استفاده می‌کند و به عنوان برچسب PIT (فرستنده مجتمع غیرفعال) نیز شناخته می‌شود. تراشه‌های استاندارد حیوانات خانگی معمولاً ۱۱ تا ۱۳ میلی‌متر طول (تقریباً ۱/۲ اینچ) و ۲ میلی‌متر قطر دارند.

• تراشه‌های میکروچیپ که به صورت خارجی متصل می‌شوند، مانند برچسب‌های گوش RFID، معمولاً برای شناسایی حیوانات مزرعه و دامداری، به استثنای اسب‌ها، استفاده می‌شوند. برخی از تراشه‌های خارجی را می‌توان با همان اسکنری که برای تراشه‌های کاشته شده استفاده می‌شود، خواند.
• پناهگاه‌های حیوانات، افسران کنترل حیوانات و دامپزشکان به طور معمول به دنبال تراشه‌های میکروچیپ برای بازگرداندن سریع حیوانات خانگی گمشده به صاحبانشان هستند و از هزینه‌های مربوط به نگهداری، غذا، مراقبت‌های پزشکی، واگذاری و اتانازی جلوگیری می‌کنند. بسیاری از پناهگاه‌ها در تمام حیوانات واگذار شده تراشه قرار می‌دهند.
• تراشه‌های میکروچیپ همچنین توسط کنل‌ها، پرورش‌دهندگان، دلالان، مربیان، ثبت‌کنندگان، گروه‌های نجات، انجمن‌های حمایت از حیوانات، کلینیک‌ها، مزارع، اصطبل‌ها، باشگاه‌ها و انجمن‌های حیوانات، محققان و فروشگاه‌های حیوانات خانگی استفاده می‌شوند.

کاربرد

• از زمان اولین استفاده در اواسط دهه ۱۹۸۰، تراشه‌های میکروچیپ امکان تحقیقات نوآورانه در مورد صفات بیولوژیکی متعدد حیوانات را فراهم کرده‌اند. این نشانگرهای کوچک و کدگذاری شده که در حیوانات منفرد کاشته می‌شوند، امکان ارزیابی نرخ رشد، الگوهای حرکتی و الگوهای بقا را برای بسیاری از گونه‌ها به شیوه‌ای قابل اطمینان‌تر از رویکردهای سنتی علامت‌گذاری خارجی حیوانات برای شناسایی فراهم می‌کنند. تراشه‌های میکروچیپ همچنین برای تأیید هویت حیوانات خانگی و گونه‌های حفاظت شده که به طور غیرقانونی از طبیعت خارج شده‌اند، استفاده شده‌اند. 
• تراشه‌های میکروچیپ می‌توانند توسط دامپزشک یا در پناهگاه کاشته شوند. پس از اطمینان از اینکه حیوان از قبل تراشه ندارد، دامپزشک یا تکنسین تراشه را با سرنگ تزریق کرده و شناسه منحصر به فرد تراشه را ثبت می‌کند. نیازی به بیهوشی نیست، زیرا این یک روش ساده است و ناراحتی کمی ایجاد می‌کند؛ درد حداقل و کوتاه مدت است. در سگ‌ها و گربه‌ها، تراشه‌ها معمولاً زیر پوست در پشت گردن بین تیغه‌های شانه در خط میانی پشتی قرار می‌گیرند. طبق یک منبع، حیوانات خانگی اروپای قاره‌ای ایمپلنت را در سمت چپ گردن دریافت می‌کنند. تراشه اغلب می‌تواند زیر پوست احساس شود. لایه‌های نازکی از بافت همبند در اطراف ایمپلنت تشکیل شده و آن را در جای خود نگه می‌دارند.
• صاحب حیوان گواهی ثبت نام با شناسه تراشه و اطلاعات تماس خدمات بازیابی را دریافت می‌کند. این اطلاعات همچنین می‌تواند بر روی یک برچسب قلاده که حیوان می‌پوشد، چاپ شود. مانند سند مالکیت خودرو، گواهی به عنوان اثبات مالکیت عمل می‌کند و هنگام فروش یا معامله حیوان با آن منتقل می‌شود؛ حیوانی که گواهی ندارد ممکن است دزدیده شده باشد. نگرانی‌های حریم خصوصی در مورد استفاده از تراشه‌های میکروچیپ وجود دارد.

دام

با توجه به مزایای تراشه‌های میکروچیپ، کاربردهای ملموس متعددی از RFID در بخش کشاورزی و غذایی وجود دارد که اکثر غذاهای معمول، مانند انواع گوشت و همچنین سبزیجات و میوه‌های مختلف را پوشش می‌دهد. ویژگی RFID، یعنی قابلیت ردیابی آن، امنیت و اطمینان مشتریان را افزایش می‌دهد. به عنوان یکی از محبوب‌ترین دام‌ها در سراسر جهان، وضعیت سلامتی خوک‌ها برای درآمد کشاورز حیاتی است و به ناچار بر سلامت مشتریان تأثیر می‌گذارد. نظارت بر وضعیت سلامتی خوک‌ها به صورت جداگانه با استفاده از رویکردهای سنتی چالش برانگیز است. شایع است که بیماری‌ها از یک خوک به تقریباً تمام خوک‌هایی که در یک آغل زندگی می‌کنند، سرایت می‌کنند. با اتخاذ فناوری تراشه‌های میکروچیپ برای اندازه‌گیری رفتار نوشیدن خوک‌های منفرد که در یک گروه نگهداری می‌شوند، امکان شناسایی وضعیت سلامتی و بهره‌وری یک خوک وجود دارد. این نوع رفتار شاخص خوبی از سلامت کلی یک خوک است. در مقایسه با مشاهدات بصری سنتی برای تعیین وضعیت سلامتی خوک، نظارت مبتنی بر RFID بر رفتار نوشیدن خوک یک گزینه عملی و کارآمدتر است.

حیات وحش

استفاده از تراشه‌های میکروچیپ در حیوانات وحشی در زیست‌شناسی با مطالعات شیلات برای تعیین اثربخشی این روش برای اندازه‌گیری حرکت ماهی آغاز شد. بعدها، مطالعاتی که از تراشه‌های میکروچیپ برای ردیابی حیوانات وحشی استفاده می‌کنند، در طول سال‌ها گسترش یافته‌اند، از جمله تحقیقات بر روی پستانداران، خزندگان، پرندگان و دوزیستان. در مقایسه با تکنیک‌های علامت‌گذاری و برچسب‌گذاری قبلی که قبل از ظهور تراشه‌های میکروچیپ برای شناسایی حیوانات وحشی استفاده می‌شدند، مانند برچسب‌های گوش و نوارهای رنگی پا، تراشه‌های میکروچیپ از نظر بصری کمتر قابل مشاهده هستند و احتمال شناسایی آن‌ها توسط شکار و شکارچیان کمتر است. به دلیل اینکه شناسایی‌های سنتی در خارج از حیوان قرار دارند، برچسب‌ها ممکن است گم شوند، جای زخم‌ها ممکن است بهبود یابند و خالکوبی‌ها ممکن است محو شوند.

اطلاعات مفید و مهم دیگری نیز می‌تواند توسط تراشه‌های میکروچیپ جمع‌آوری شود. حیوانات وحشی تراشه‌دار که دوباره گرفته می‌شوند می‌توانند اطلاعاتی در مورد نرخ رشد و تغییر مکان، و همچنین داده‌های ارزشمند دیگری مانند ساختار سنی، نسبت جنسیتی و طول عمر افراد در طبیعت ارائه دهند. تحقیقات دیگر بر روی پستانداران کوچک مانند موش صحرایی و موش نیز از این فناوری برای تعیین دمای بدن حیوانات در حال مرگ استفاده می‌کنند. از آنجایی که تراشه‌های میکروچیپ داخلی، دائمی، بادوام در محیط‌های سخت هستند و تأثیر کمی بر حیوانات دارند، دانشمندان بیشتری از کاشت تراشه میکروچیپ برای جمع‌آوری داده‌های مفید در تحقیقات حیات وحش استفاده کرده‌اند.

آیا آماده باز کردن کارت شناسایی منحصر به فرد حیوان خانگی خود هستید؟

اکنون با ما تماس بگیرید!